Sayın Dosteli Programının yapımcısı ve sunucusuna

      Dosteli Yardım, Eğitim ve Kültür Derneği Başkanı Sayın Sakine TÜKEK;

Merhaba;
Benim sizlerden istediğim, 8 yaşında yatalak bir erkek çocuğum var. Tedavisi mümkün degil, benim bir de kız çocuğum var 15 yaşında ortaokul birden almak zorunda kaldım maddi ve manevi sebeplerden dolayı, çünkü eşim beni 4 yıl önce terk etti. Şuan da kızım kardeşine bakıyor. Bende bir fabrikada asgari ücretle çalışıyorum.

Kiracıyım ve çok zor geçiniyorum. Aldığım maaşla kira ve çocuklarımın masraflarını karşılayamıyorum. Sizden yarım istiyorum...

Özellikle hasta çocuğum için sizden hasta bezi ve gıda istiyorum. Bu durumdan ötürüde kira bile ödemekte zorlanıyorum bu konuda benden yardımlarınızı esirgemezseniz çok mutlu olurum...

İSTANBUL

Sosun Yıldırım

*****************************************************************

izden bir ricam var benim... Yardımcı olursanız sevinirim. Benim 4 tane çocuğum var. Büyük oğlum 10 aydır asker. Eşim hasta çalışamıyor. Ben ev hanımıyım. Aylık kirası 450 YTL olan olan bir evde oturuyoruz. 20 yaşındaki oğlum sağır ve dilsiz uzun süreli işte çalışamıyor. Tedavi olması lazım SSK'mız olmadığı için tedavi olamıyor. Günden güne daha sinirli bir hale girerek evdeki bütün camları kırıyor. Küçük kızımın doğuştan hormon bozukluğu var. 3 yaşında olmasına rağmen 10 yaşındaki bir çocuğun görünümüne sahip. Parasızlık onunda tedavi olmasına engel oldu tedavi yarım kaldı. 2 çocuğumunda 2 çocuğumunda acil tedavi olması lazım geç kalınınca hiçbir çaresi yokmuş…

      Kendime hiçbirşey istemiyorum. Ne olur çocuklarıma yardımcı olun. Bakkala borç yazdırıyoruz, borcumuzu ödeyemiyoruz.6 aylık kiramı vermedim. Ev sahibine karşı utanıyorum. Sadece 15 taşındaki oğlum aylık 300 ytl maaşla çalışıyor oda aylık ekmek parasına yetmiyor. Askerdeki oğlum anne kiraları kapattınızmı diye sorduğunda bin kere ölüyorum. Gerçek bir dosteline ihtiyacım vardı size yazdım…
 Bize maddi ve manevi yardımcı olun ne olur. Yardımınıza ihyiyacımız var…..

saygılar….
 
Gülüstan

*******************************************************************

         Sevgili Sakine ablacığım lütfen mektubumu okuyun ve bana yardım ellinizi uzatın. Sizden başka güvendiğim kimse yok, yalvarırım. Benim adım Gizem ve 15 yaşındayım.
         Bağcılarda oturuyoruz. Herkese yardım ellinizi uzattığınızı duydum ve bana da yardım edeceğinize inanıyorum.
        Biz çok çaresiziz. Babam sağır, duymuyor. Bir tekstil atölyesinde askeri ücretle çalışıyor.
Annem tansiyon ve böbrek hastası, bir yıldır doktorlara gidiyor ama doktorlar çare bulamadılar hastalığına… ve ben bu duruma çok üzülüyorum. Evimiz bağcılarda ve 300 YTL kira ödüyoruz. Evimiz bodrum katında evin hiç bir tarafı güneş almıyor ve her tarafı rutubet, böyle bir evde otururken annem nasıl düzelsin Sakine ablacım. Bir ablam var okuyor. O okusun diye ben okulumu bıraktım ve annemin ilaçlarını alabilmek için işe girdim. Ayda 250 YTL alıyorum. gün oluyor ki; aç yatıyoruz.
         Ben hergün bir saat yürüyerek işe gidiyorum. çünkü yol parası veremem… eğer yol parası verirsem akşam eve ekmek götüremem.
         Ben daha 15 yaşındayım ve hayatın zorluklarını görüyorum. Evimizde eşyamız yok…bir şofbenimiz bile yok …yıllardır evimize sebze, meyve ve et girmedi.. Eğer biz sebze, meyve alırsak annemin ilaçlarını alamayız. Annem bu hasta haliyle bile bizi düşünüyor. Bazen her şey den bıkıyorum ablacım. 
        Ablam okulunu bırakmak istiyor çünkü oda bize çok üzülüyor ama ablamın okuması lazım…
eğer o okulunu bitirir ve bir işe girerse hasta annemize daha rahat bakarız ve yemesine içmesine daha dikkat ederiz.
       Tek dileğim annemin sağlıklı olması. Sakine ablacığım ne olur bana yardım ellinizi uzatınız…
inanın benim ve ailemin sizden başka güvenebileceği kimsemiz yok. Yalvarırım sizde. bize biran önce yardım ellinizi uzatın.
 
 
Saygılarımla. Gizem.........

***************************************************************************

Çaresizim

      Ben Fevzi Bolatbas 60 yaşında emekliyim. Kızım 3 sene önce geçirdiği bir trafik kazasi sonucu beyin kanaması geçirdi ve yatalak oldu. Altı bezleniyor ve mama ile besleniyor. Sonda takılı durumda.

      Oğlum evli ve 2 erkek çocuğu var. Oğlumda ayaklarından rahatsız oldugu için çalışamıyor. Gelinim evlere temizliğe ve merdiven silmeye gidiyor. Emekli maaşım kızımın ameliyat olduğu dönemdeki hastane masraflarına kesildiği için elime 200 ytl kalıyor. Evimiz kira bu kalan parayla ne kiramı ödeyebiliyorum ne de hasta olan kızıma yemesi gerekenleri alabiliyorum. Bir Sonda takılması 70 YTL bunu ödeyemez durumdayız artık kızım sinir komasına girdiği zaman üstünde ne varsa hatta bizim üstümüzdekileride parçalıyor.

      Ne olur canlar bize umut olun.

***************************************************************************

Zeynep Tükenmezin yaşadıkları

      Ben Zeynep Tükenmez bu mektubu size çaresiz kaldığım için yazıyorum. Ben ve beş yaşındaki kızım dışardayız ve çok çaresisiz ne evimiz nede oturacak bir eşyamız var. Sayın dosteli ben şu an bir otoparkta yatıp kalkıyorum. Kaldığım yer fare ve pislikle dolu. Çok soğuk inanın. Akşamları kızıma bir bardak şekerli su verip yatırıyorum. Çünkü çocuğum ve ben aç kaldığımız için öyle gün oluyor ki bir simit alıyorum ve onu da çocuğuma yediriyorum kendim aç yatıyorum. Çok aç kaldığımiz günler oluyor. Çocuğum ekmek istemesin diye oyalayıp yatırıyorum. Ne annem ne de babam sahip çıkıyor. Kaldığımız yer çok soğuk ve her gece titriyorum o yüzden çocuğum ve ben hastalandık. Şimdi çocuğum bronşit olmuş eşimde aynı. Kıl dönmesi oldu ve bütün kalçasını kaplamış. oda bronşit bel fitığı var.

     Ne olur dosteli çok perişan durumdayız ve çaresisiz. Hem açız hem dışardayız. O hayırsever ellerinizden yardım bekliyoruz. Bana bir ev kiralayıp, birazda eşya ile beni bu dertten kurtarmanız için size yalvarıyorum dünden beri iki tane simit yedik. Birini çocuğum birini ben.

     Ne olur dosteli çaresiz kalmış aç ve dışarda kalmış insana yardım etmenizi istiyorum, size yalvarıyorum hem hastayız hem dışardayız ve çok çaresisiz ne olur bana yardım edin.

***************************************************************************

Abdullah

       Mektubuma başlamadan önce sonsuz sevgi ve saygılarımı sunarım. Büyüklerimin ellerinden öperim. Saygıdeğer ağabeylerim, ablalarım, amcalarım ben 15 yaşındayım. İlköğretim 8.sınıfta okumaktayım. Tek isteğim okuyup ülkeme yardımsever bir insan olmak. Biz Adananın Ceyhan ilçesinde oturmaktayız. Babam tansiyon ve kalp hastası olduğu için işsiz ve evde oturmaktadır. Ben ve kardeşim özürlüyüz. Benim belden aşağı ayaklarım tutmuyor. Tekerlekli sandalyeyle okula gidiyorum. Küçük kardeşim ise epilepsi hastası ve konuşamıyor. Aynı zamanda astım, bronşit hastalığı var. Biz ailece çok zor durumdayız, komşular sizin adresinizi anneme verdi bende hemen mektup yazmak istedim. İnanın bu mektubu ağlayarak yazıyorum. Çünkü evimizde hiç yiyecek ve giyecek eşyamız kalmadı, komşular bazen yardım ediyor. Babam bana  hasta bezi alamıyor. Annemde normal bez parçalarını yırtıp altımı değiştiriyor. Okula gittiğim zaman bu bezlerden dışarı ıslaklık çıkıyor ve belli oluyor, ben çok utanıyorum. Bakkala tam 600 YTL borcumuz var. Bakkalda artık borç vermiyor, kalem defter ihtiyacım var alamıyorum. Okumak istiyorum ama babam bu imkanı sağlayacak durumda değil. Sizlerden okumam için yardımlarınızı bekliyorum. Bu mektubu size babamdan gizli yazdım. Duyarsa çok üzülür, hasta olur. Sizden tek isteğim bize Allah rızası için yardım edin çok zor durumdayız.

        İnşallah okuyup bende sizin gibi hayırlı işler yaparım.Şimdiden her şey için teşekkür eder, ellerinizden öperim.

 Abdullah 

 ADANA

 ***************************************************************************

 Sayın Dosteli Dernek Yetkililerine;

Merhaba Canlar;
Sizlere Osmaniye ilinden sesleniyorum. Umarım sesimi duyar ve ışık tutarsınız.

1972 yılı osmaniye doğumluyum. Aslen Maraş kızılcıksuyu köyündenim. Evliyim ve 4 çocuk sahibiyim. Eşim sara hastası. Sıksık bayılıyor. Aslında ilaçlarla ayakta duruyor. Ayrıca sinir hastası bu yüzden hiçbir işte çalışamıyor.

Çöpten ekmek toplayarak çocuklarımızı doyurmaya çalışıyorum.

İki erkek çocuğumun ikiside zihinsel engelli, Eşim gibi sara hastası. Kızım rahim kanseri. Küçük kızımın ise okul durumu çok iyi. Ama bizim içimizde onunda psikolojİk durumu bozuldu.

Çocukları okula gönderemememin verdiği acı çok büyük. Ne olur bizlere yardımcı olun. Elektiriğimiz yok evde.

Karanlık olan bu hayatımızı aydınlatın ne olur.

Osmaniye

Mercan Demirtaş

Haftanın mektubu                                                                Ana sayfa ya gitmek için tıklayın